Geen neerslag van betekenis
 
Zonder naam
 
Mijn overbuurvrouw vertelt me dat ze ziek is. Ernstig ziek. 'Nooit eerder heb ik zo'n zieke patiënt gezien', had haar behandelend arts gezegd. Hij zat met de handen in het haar. 'Positief blijven', verder kwam hij niet. Een diagnose stellen zat er niet in.
Mijn buurvrouw weet zelf ook niet waaraan ze lijdt. Ze noemt haar ziekte het. Dan komt het weer', zegt ze, 'het draait rond, het klopt, het drukt, het gaat maar door.'
Ik vraag me af hoe het kan: in deze tijd lijden aan een ziekte zonder naam. Alles heeft een naam. Vroeger had je de Band zonder Naam en de Zangeres zonder Naam, maar die hadden wel een naam, want iedereen wist dat BzN Jan Keizer en Carola uit Urk waren en Mary Servaes uit Stamproy was de Zangeres zonder Naam, sterker: we kenden ook de naam van haar man: Sjo. En ja, er was toen ook een ziekte zonder naam, althans we deden alsof die ziekte geen naam had, maar we wisten verdories goed waar we het over hadden.
Om haar wat op te beuren stelde ik de buurvrouw voor de ziekte haar eigen naam te geven. Ze vond het een goed idee; alles beter dan geen naam. Ik heb haar heel veel sterkte gewenst. Overigens denk ik niet dat je aan de Ziekte van Tjitske overlijdt.