Afbeelding invoegen
 
 
Geen neerslag van betekenis 
 
Stemadvies
 
 
Op 15 maart geeft de zwevende kiezer met een rood potlood aan waar hij is geland. Hij heeft lang mogen zweven, maar uiteindelijk is hij ergens uitgekomen. Ik ben geen zwevende kiezer, ik ben dolend en vrees dat ik op 15 maart nog steeds dolend ben.
Vorige week dinsdagavond vulde ik de stemwijzer in. Nu vertrouw ik stemwijzers net zomin als opiniepeilers, kijkcijfers, krabsalade van de grootgrutter en mijn bloeddrukmeter, maar beter heb ik niet.
Dinsdagochtend:
Na een verfrissende douche en een goed ontbijt, vul ik de stemwijzer in: Thierry Baudet! Met zijn Forum voor Democratie zou hij mijn man zijn op 15 maart.
’s Avonds, na een voortreffelijke maaltijd met een flesje Barbera d’Aste uit Piëmonte ziet de wereld er weer anders uit en beland ik bij Henk Krol en zijn Avondroodpartij. Daarmee is mijn dag aardig naar de kloten.
Om toch positief af te sluiten, ontkroon ik een Duveltje. Voor de dolende kiezer is een Duvel het levenselixer bij uitstek. Dit terzijde.
Baudet en Krol blijven me echter dwarszitten, dus scoor ik voor een derde keer de stemwijzer. Jawel: Emiel Roemer! Ik heb niet zo veel met de SP, maar voor Emiel Roemer heb ik een zwak. Wanneer ik Emiel zie krijg ik zin in een biertje. SP-voorman Emiel is thuis in Boxmeer de vrolijke kwant die in het dorpscafé zijn vrienden amicaal op de schouder slaat, gul rondjes geeft en plannen maakt voor de carnavalswagen van het volgend jaar. Maar politiek is meer.
Wie op Roemer stemt om zijn warm pleidooi voor herstel van de sociale werkplaatsen en zijn zorg om jonggehandicapten, krijgt zijn ziekenfonds er ongevraagd bij. Zo gaat het overal. Je stemt op D66 om hun ethiek rondom leven en dood, maar gelijktijdig wordt Europa in volle omvang met toeters en bellen door je brievenbus geperst. Je kiest Sybrand Buma omdat je het Wilhelmus een mooi liedje vindt en binnen de kortste keren staat er ‘God zij met Ons’ op de Euro. Iedere partij levert een complete AH-maaltijdbox, maar ik wil geen complete maaltijdbox. Ik wil de aardappelen van Rutte, de groenten van Pechtold en het vlees van Marian Thieme. Helaas. 
Op 15 maart kies ik voor de koninklijke weg: ik stem niet, ook niet op de Partij Niet Stemmers. Ik was mijn handen in onschuld. Bij de volgende Tweede Kamerverkiezingen, waarschijnlijk over een halfjaar, probeer ik het weer.