Afbeelding invoegen
 
Geen neerslag van betekenis
 
Rust
 
Ze kwam er voor de rust. Het geruis van de wind door de hoge bomen en het zachte bijna geruststellend gebrom van de graafmachine dempten het verkeersgeraas van de nabij gelegen snelweg. Ze was er vaak alleen; het was niet zo’n populaire bestemming.
Drie keer per week bezocht ze de begraafplaats en als het even kon vaker. Ze wandelde langs de graven, las de namen, de datums van komen en gaan en beoordeelde het graf naar staat van onderhoud. Veel zerken en kruisen waren verwaarloosd. Niemand keek er naar om en de namen van de overledenen waren soms onleesbaar geworden. Wie daar begraven lag was pas echt dood.
Er werden meer graven geruimd dan nieuwe gedolven en regelmatig kwamen er dan ook mooie kavels vrij. Aantrekkelijke kavels noteerde ze in haar kleine notitieboekje. De kavel tussen Willem Hendrik den Jongen (13-06-1928/18-11-1989) en Annie Bessems (‘Rust zacht lieve moeder’) was zo’n aantrekkelijke plek. Hendrik en Annie werden goed onderhouden door hun nabestaanden. Het leek haar een goede buurt, een ideale plek voor zowel kort als lang verblijf. De kavel lag ’s morgens volop in de zon en in de namiddag was er schaduw, iets om rekening mee te houden bij de beplanting.
Met de gemeentelijke begraafplaatsbeheerder had ze de mogelijkheden voor aankoop besproken. € 2200,- voor het graf, inclusief 30 jaar liggeld, leek haar alleszins redelijk. Ze had de knoop doorgehakt en met een kleine bijbetaling had ze er zelfs tot aan haar overlijden een recht op dagrecreatie bijgekregen. Tegen de aanplant van kruidenplantjes en snijbloemen had de dienst aanleg en onderhoud van de gemeente geen bezwaar en haar 3-standen tuinstoel en het campingtafeltje mocht ze van de begraafplaatsbeheerder in de berging bij het tuingereedschap zetten. Wel moest ze zich tot haar definitieve ter aarde bestelling, aan de openingstijden van de begraafplaats houden. Overnachten zat er nog niet in.