Afbeelding invoegen
 
 
Geen neerslag van betekenis
 
Routine
 
Ik zit tegenover mijn diabetesverpleegkundige. Bij het binnenkomen gaf ze me een hand. Nu kijkt ze naar het computerscherm en vraagt hoe het met me gaat. Ik antwoord: ‘Goed’. Ze zegt: ‘Mooi’ en tikt op het toetsenbord.
Zo dadelijk zal ze vragen of ik mijn broek wil laten zakken en mijn buik wil vrijmaken. Met haar koude hand strijkt ze dan over mijn buik en bovenbenen om de schade vast te stellen die dagelijkse insuline-injecties nu eenmaal veroorzaken. Daarna zal ze haar handen wassen en zeggen: ‘U moet de spuitplekken met viltstift markeren, zodat u niet steeds op dezelfde plaatsen injecteert.’ Ik zal dan antwoorden dat ik daarop ga letten.
Maar voor het zover is vraagt ze of ik nog drink. Ik antwoord dat ik nooit meer drink dan strikt noodzakelijk. Ze herkent Gerard Reve niet en vraagt onverstoord hoeveel ik noodzakelijk vind. ‘Vier glazen rode wijn per dag’, antwoord ik. Ze kijkt op het computerscherm en stelt vast dat het één glas meer is dan bij de vorige controle. Ik knik en zeg dat de winteravonden lang zijn.
‘Zullen we dan maar de buik en benen gaan?’ stelt ze voor. Ik ga staan en maak mijn broekriem los.