Geen neerslag van betekenis
 
Nog één keer Maarten
 
Net terug van een 3-weekse workshop 'Slempen in de Bourgogne', zie ik op de televisie hoe zwemmer Maarten van der Weijden aanlandt in Leeuwarden. In vier dagen tijd heeft de man de Elfstedentocht gezwommen, de tocht der tochten! 195 km borstcrawl, af en toe een uurtje voor anker om een uiltje te knappen, daarna weer fullspeed vooruit naar een volgend Hindeloopen. Friesland doen per auto vond ik al een martelgang, en deze man doet het zwemmend, respect.
Tegelijk besef ik dat ik kijk naar de Elfstedentocht van de toekomst - met dank aan de niet te stuiten opwarming van onze aardkloot. De barre ijstochten met bevroren neuzen, oren, tenen of erger zullen vage herinneringen worden. Voor wie nog Noren of Friese doorlopers op zolder heeft liggen: ruil ze in voor zwemvliezen! Er komt geen ijs meer op de Friese vaarten. It giet doar nie mear oan, nooit meer.
Aan dit vooruitzicht moet ik wennen, maar misschien weten we straks niet beter. Onze vaderlandse geschiedenis is tenslotte verworden tot een verzoekplatenprogramma: u vraagt, wij draaien. Wanneer we met een handomdraai van onze grote zeehelden vuige handelaren in tot-slaaf-gemaakten maken, lukt het ons ook om een historische schaatswedstrijd om te toveren tot een vrolijk zomers zwemspektakel, natuurlijk voor een goed doel.
Over 10 jaar zwemmen we de tocht der tochten langs 11 Friese steden met een collectebus op de rug en met Maarten van der Weijden voorop. De kruisjes worden u nagestuurd.
Maar het was geen wedstrijd die Maarten zwom, het was een prestatietocht. Laten we hem dan ook geen kampioen noemen, maar bijvoorbeeld een goede langeafstandszwemmer (ik), een bikkel (mijn vriendin), een kanjer (Erica Terpstra), een aardige vent (iedereen) of, jawel: een held (Erben Wennemars).
Op vrijdagmiddag werd Maarten gehuldigd in zijn woonplaats Waspik. Het feestcomité reed hem rond in een open cabriolet. Het volk juichte, Maarten genoot. Even spookte het door mijn hoofd dat onbaatzuchtigheid, gevarenblindheid en het acteren in bescheidenheid blijkbaar niet meer tot de grondslagen van het heldendom behoorden, maar dat is gemakkelijk gezegd wanneer het heldendom je volkomen vreemd is.