Geen neerslag van betekenis
 
Lawaai
 
Er zijn blijkbaar mensen die lawaai goed verdragen, ze zijn er ongevoelig voor of genieten er zelfs van. En toevallig werken die mensen hier aan de bouw van een hotel met 60 kamers en een toprestaurant op het dak. Over 8 maanden prijst Booking.com. het hotel aan als een oase van rust met een onvergetelijke culinaire belevenis op topniveau.
Voor het zover is bouwen mannen steigers die met de dag hoger worden en slaan met hamers de steigerkoppelingen vast, metaal op metaal, dat wil wel. Grote motorgardes draaien in kuipen met lijm of cement. Er worden gaten geboord en uitgehard cement wordt weggeschraapt. Twee grommende generatoren zorgen voor een stevige grondtoon en boven al de herrie uit galmen de tophits van André Hazes (de oudere) en Marco Borsato (de oude). Zelfs Rob de Nijs (de oudste) galmt af en toe mee. Het is Sing Along 1995.
Ik overweeg even om de projectleider van de bouw op te zoeken en hem vriendelijk te vragen of het allemaal niet iets minder kan, maar zie ervan af. Wie ongevoelig is voor dit lawaai, is ongevoelig voor mijn verzoek, vrees ik.