Oostende
 
Kloetzakken

De liftdeur gaat open. Het is een kleine lift, 'Max.2 pers.- 160 kg' staat op het zwarte bordje. Daaronder staat de naam van de liftfabrikant: Schindler. Schindler’s List, schiet het door me heen. List, Lift, één letter verschil, het geeft me een onbestemd gevoel. Er staat een man in de lift. Een stevige man, hij telt voor twee, alleen al goed voor 100 kg. Ik stap in, maar raak beklemd tussen zijn buik en een spiegel die ruimte suggereert in Schindler's Lift. De aftershave van de man ruikt naar bier en sigaren. In smeuïg Vlaams vertelt hij dat hij naar beneden wilde, maar dat de lift naar boven ging. Er zijn meer malheurs met de lift en hij heeft de syndicus al verwittigd, maar die doet niks, kloetzakken zijn het. En ook de concièrge houdt zich al dagen verborgen, de kloetzak. Ik vraag de man waarom een appartementengebouw van 9 verdiepingen en 27 appartementen zo'n kleine lift heeft. Het blijkt de schuld te zijn van de architect, de zoon van de burgemeester. Kloetzakken, alletwee.