Geen neerslag van betekenis

Klaar met pindakaas
 
Ik ben een gezagsgetrouw persoon. Klinkt er van hogerhand een bevel, dan is mijn eerste ingeving: Doen! Zo’n bevel moet wel van hogerhand komen; van lagerhand trek ik me niets aan. Die volgzaamheid is een restje opvoeding. Altijd doen wat je gezegd wordt jongen, zei mijn vader, een uitgebuite afdelingschef. Ik heb me er nooit helemaal van los kunnen maken.
Onlangs kwam van hogerhand - om man en paard te noemen: van Marianne Thieme - het bevel: ‘Eet minder vlees!’ Misschien bedoelde ze het als advies, het klonk als bevel. Ik zat aan het ontbijt, twijfelde geen moment en verwijderde het plakje smakelijke achterham van mijn knapperige Wasa-volkoren-knäckebrötje om het brötje vervolgens af te cementen met een restje Calvé-pindakaas uit een pot die de laatste satéparty had overleefd en waarvan de houdbaarheidsdatum inmiddels ruimschoots achter ons lag.
Met ‘Het vlees is dood, leve de pindakaas’, begon mijn pindakaastijdperk en bezocht ik de pindakaasafdeling in de supermarkt. Pindakaas-chocola, pindakaas-cocos, pindakaas met stukjes, pindakaas-dadel-citroengras enz. Het bestaat: aardnootkeuzestress.
Voorzichtig beginnen leek me verstandig en vanaf de eerste pindakaasdag besmeerde ik alles met de basispindakaas Calvé-naturel.
Op zekere dag in de AH, pot in mijn hand, werd ik geattaqueerd door een vegetarische dame met zendingsdrang. (In een supermarkt nooit langer dan 30 seconden bij pindakaas, ontbijtgranen of tofu blijven treuzelen, ze zijn onder ons!)
’Neem die niet’, zei ze, ‘daar zitten harde vetten in, palmvet, echt slecht.’
Het klonk als van hogerhand, dus stond de pot al terug in het schap voor ze uitgesproken was. 
‘Deze moet je nemen’, zei ze en drukte me een pot 100%-pinda-pindakaas van het huismerk in mijn hand.
‘Er drijft wel veel olie bovenop, maar dat probleem los je op door de pot ondersteboven te bewaren.’
Ik bewaarde de pot ondersteboven. Vier dagen later draaide ik de pot open. Er hing een harde klomp pindamassa aan de deksel, onderin de pot dreef een plas olie. Het spul liet zich niet meer smeren en ik stopte het in een voorraaddoosje voor ooit bij een Oosterse maaltijd met saté. Daarna fluitend naar slager Slenders. 150 gr. bekroonde achterham alstublieft.