Afbeelding invoegen
 
Geen neerslag van betekenis 
 
Keuzestress

Keuzestress is een nieuwe volksziekte. Niet een modieus vervelend kwaaltje, maar een levensbedreigende aandoening. De wetenschap zit er bovenop. Ratten werden bij laboratoriumproeven langere tijd blootgesteld aan meerkeuze situaties, ze overleden binnen twee weken.
Mensen die lijden aan keuzestress reageren bij een groot keuzeaanbod als ratten: ze proberen te vluchten. Liever lege handen dan keuzes maken. In jargon heet dat: keuzeontwijking. Maar als vluchten niet kan slaat de paniek toe. Wegdraaiende ogen en een haperende ademhaling! Bij aanhoudende blootstelling aan keuzes volgt een ernstige algehele apathie die meestal onomkeerbaar is. (Niets opdringen of forceren, patiënt met rust laten!)
In de horeca zijn ze bekend met keuzestress. Zie je een man in een Chinees restaurant blindelings een nr.26 bestellen met extra satésaus, dan heb je vrijwel zeker met een keuzestresser te maken. Hij kiest wat hij kent (Rijsttafel speciaal 1 p.) en door toepassing van de nummerstrategie vermijdt hij een risicovol keuzemoment. Zie je iemand in een restaurant met gesloten ogen iets aanwijzen op de menukaart en dan tegen de ober zeggen: ‘Doe mij maar dit’, dan geldt hetzelfde: keuzestress. Je moet het weten om het te zien.
Ik bestudeer de kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen op 21 maart. 17 partijen, 502 kandidaten. Op internet bekijk ik hun programma’s. Enkele partijen hebben een programma, andere houden het bij: ‘Wij zijn er voor u’, ’Samen voor de stad’ en het aangrijpende: ‘Het roer moet om’. Ik voel de spanning opkomen. Ik moet nu een keuze maken om in het stemhokje niet in paniek te raken. Blind prik ik met een rood potlood op een politieke partij en onderstreep vervolgens nr.26 van die lijst. Het wordt Cor Hendriks van ‘Samen Vooruit’. Met het rode potlood schrijf ik er woensdag wel bij: ‘Met extra satésaus s.v.p.’