Afbeelding invoegen
 
 
Geen neerslag van betekenis
 
Kanjers en stroopwafels
 
Zware week vorige week. Twee ‘kanjers’ weggestuurd - om dicht bij de taal van Erica Terpstra te blijven, de koningin-moeder der kanjers. De ene kanjer had gelogen, de ander had verwachtingen niet waargemaakt. Het volk teleurstellen is net zo fout als het volk voorliegen en beide heren mogen van geluk spreken dat we een tolerant, vergevingsgezind en sentimenteel volkje zijn. Er zijn landen waar fantaserende politici en ondermaats presterende sporters linea recta naar de mijnen worden gedeporteerd.
Excuses hadden de twee niet: ze handelden met voorbedachten rade.  De politicus wist dat hij nooit in de buurt van een datsja was geweest, laat staan die van Poetin en de schaatser wist drommels goed dat zijn linkerbeen al enige tijd niet meer deed wat je van een linker schaatsbeen mag verwachten. En toch het vaderland voorliegen. En toch de royale topsport-toelagen in de broekzak steken. Ze hebben geld en vertrouwen valselijk geïncasseerd. Geld en vertrouwen bij elkaar geschraapt door een volk dat hunkerde naar een beetje nationale trots, naar verbinding, naar vroegere tijden toen je politici nog kon vertrouwen op hun blauwe ogen en schaatsers moeiteloos in een zware sneeuwstorm rondjes van 40 rond reden, ijspegels aan de neus.
Oud-politica en olympisch-medaillewinnares Erica Terpstra kent beide werelden als geen ander en weet verdomd goed: buiten de stroopwafels van Albert Hein bestaan er geen kanjers. Er past haar maar één straf: de mijnen.