Afbeelding invoegen
 
 
Geen neerslag van betekenis
 
Het ware populisme
 
Halverwege de 19e eeuw verlieten veel studenten van adellijke afkomst de universiteiten van Sint-Petersburg en Moskou. Ze lieten de collegezalen en luxe ouderlijke paleisjes achter zich en vertrokken naar armzalige boerendorpen waar ze nooit eerder waren geweest. De jonge gasten waren uitgekeken op het  praal- en pronkvertoon van hun ouders, de elite in Sint-Petersburg en Moskou. Ze waren overtuigd dat ze voor de ware Russische cultuur bij de eenvoudige Russische boeren moesten zijn.
De studenten leerden die eenvoudige Russische boeren - vaak lijfeigenen -  lezen en schrijven, zelf leerden ze een ambacht en deelden wat ze te delen hadden met de dorpsbewoners, tot aan hun partners toe.  Dit laatste was overigens wederzijds.
De gesjeesde studenten noemden zich narodniki ofwel populisten en beschouwden zich als dienaren van het volk (narod).   Verheffing van het volk was hun motto, het volk aan de macht hun streven.
Is het een kwestie van domme pech of krijgt een land de populisten die het verdient? Ik weet het niet, maar hier hebben we het niet getroffen met onze salon-populisten. Ik hoop dat ze alsnog een voorbeeld nemen aan hun Russische voorgangers en wanneer ze het declameren van vaderlandslievende gedichten, het zingen van vrolijke volksliedjes bij het ontwaken en het verplicht volksdansen op dinsdagavond in het buurthuis  in hun programma opnemen, levert dat meer verheffing op dan het eindeloos rondtoeteren van holle frasen. Ik hoor het volk al roepen: ‘Meer, meer, meer!’