Afbeelding invoegen
 
 
Geen neerslag van betekenis
 
Het Leven
 
 
Ik blader door enkele jaargangen van ‘Het leven’. Het Leven is een Nederlands weekblad dat verscheen tussen 1906 en 1941. De stapel tijdschriften die voor me ligt maakt deel uit van een nalatenschap. De erflater was een verzamelaar. Hij verzamelde de tijd van zijn leven, vastgelegd in kranten, tijdschriften, salarisstroken en meer.
Het Leven is gevuld met foto’s, veel foto’s, beetje sensatie, beetje bloot been. Er is ruimte voor ‘spannende feuilletons’ van Nederlandse schrijvers met schrijversnamen als Ted. O. Sickens en Edo Odet. De onverkochte advertentieruimte is opgevuld met humor. Er is veel onverkochte advertentieruimte. Grap, mop, anekdote, bak en grol vliegen je op ieder pagina om de oren. Na mei 1940 aangevuld met Witz und Schertz.
Ik wil weten of er ook met Duitsers in ons land nog wat te lachen viel en lees:
 
Za. 14 okt. 1939 (zonder Duitsers):
Vlooientheater-directeur tot deurwaarder: ”Als je niet maakt, dat je weg komt, hits ik m’n heele troep tegen je op.” 
 
Za. 9 nov. 1940 (met Duitsers):
”En zoo’n monster noem je een modern schilderij?”
”Pardon, mevrouw, u staat voor m’n spiegel.”
 
De humor in Het Leven heeft niet geleden onder de inval van de Duitsers. Met of zonder Duitsers bleven het dijenkletsers. Toch werden kort na de inval alle Joodse medewerkers bij het tijdschrift ontslagen. Het bleek niet voldoende: In 1941 kreeg Het Leven een verschijningsverbod. Duitsers wisten dat het in Nederland een rommeltje zou worden wanneer iedereen maar grapjes ging maken. Ze hielden niet van humor. Dat heeft geduurd tot de zestiger jaren toen Rudi Carell Duitsland veroverde. Daar hebben ze een paar jaar om gelachen. Maar dat is al weer even geleden.