Michaugues,Frankrijk,te koop, leeg, verlaten, mooi uitzicht, dal,Baas, Baars, meneer Baas, huisje Baas,


 
Geen neerslag van betekenis 
 
Frankrijk 2
 
Huisje Baars 
 
We wandelen door het dorpje en komen langs huisje Baars. Het huisje met een prachtig uitzicht over het dal staat leeg, maar is niet te koop, althans er staat geen bordje bij.
Baars - niemand kent zijn voornaam - overleed in de zomer van 2013. Een zomer zoals nu. Langdurig hoge temperaturen, droogte en geen rustdagen voor herstel. In 2013 waarschuwde de Franse gezondheidsdienst al dagelijks op de televisie voor het warme weer: ‘Zieken, ouderen en andere kwetsbaren drink veel, blijf binnen en houd uw hoofd koel’. Baars had daar geen moeite mee, hij deed dit al, ook bij andere weersomstandigheden.
Baars was een dorstige Nederlander die 20 jaar geleden naar Frankrijk verhuisde of vluchtte. Niemand wist er het fijne van. Eén keer in de 2 à 3 weken deed hij boodschappen in het nabijgelegen stadje en de enkele keer dat hij bij toeval een dorpsgenoot tegen het lijf liep, volstond hij met een tik aan zijn pet en een mager bonjour. Baars bleef binnen, als het even kon.
Een zorgzame Franse postbode vertrouwde het niet en had op een ochtend vrijpostig door het raam gekeken. Daar had hij Baars gezien, languit naast de televisie. 3 uur later werd Baars naar buiten gedragen.
We kijken naar het geoxideerde koperen naamplaatje op het kreupele tuinhek. ‘Baars’ staat er in sierlijke zwarte letters geschreven. Hij heeft zich nooit willen verstoppen.
Een dorpsbewoner komt op ons afgelopen. We vragen of zij weet of het huisje te koop is. Ze weet het niet, maar ze weet wel dat monsieur Baars een eenzame man was. ‘Ni chat, ni chien’, zegt ze hoofdschuddend. Geen kat, geen hond, dan ben je eenzaam in Frankrijk.